De andere kant van Cappadocia
Draaien de noordelijke valleien van Cappadocia om spektakel — torenhoge feeënschoorstenen, beschilderde grotkerken, panoramische burchttoppen — de zuidkant draait om diepte, zowel letterlijk als figuurlijk. De Cappadocia Zuid-tour neemt u mee ondergronds, naar steden van meerdere verdiepingen die uit vulkanisch tufsteen zijn gehouwen, door valleien gekleurd in tinten rose en vermiljoen, langs een verlaten Grieks dorp dat zich aan een rotswand vastklampt, en ten slotte naar een zonsonderganguitzichtpunt dat uw idee van het woord "panorama" opnieuw zal definiëren. Dit is de bespiegelende kant van Cappadocia, die de nieuwsgierige reiziger beloont met ervaringen die het beroemdere noordelijke circuit eenvoudigweg niet kan bieden.
's Ochtends wordt u opgehaald bij hotels in Göreme, Ürgüp, Avanos en Uçhisar. Uw gediplomeerde gids spreekt vloeiend Engels en heeft een oprechte passie voor de minder bezochte uithoeken van de regio.
Rode Vallei — wandelen door een schilderij
De tour begint met een middelzware wandeling door de Rode Vallei (Kızılçukur), een van de visueel meest indrukwekkende landschappen van Cappadocia. De vallei dankt haar naam aan het ijzeroxiderijke tufsteen van de wanden, dat gloeit in tinten die verschuiven van zalmroze rond het middaguur tot diep karmozijnrood tijdens het gouden uur. Het pad slingert langs in de rots uitgehouwen kerken — sommige met nog zichtbare fragmenten van fresco's — eeuwenoude duiventillen en geërodeerde pinakels waarvan de vormen bij elke bocht in het pad veranderen.
De wandeling is ongeveer drie kilometer lang en duurt bij een comfortabel tempo ongeveer een uur. Uw gids stopt op belangrijke punten om de geologie uit te leggen — hoe de lagen verschillend gekleurd tufsteen overeenkomen met afzonderlijke vulkaanuitbarstingen, miljoenen jaren uit elkaar — en om de kleine wijngaardterrassen aan te wijzen waar lokale boeren nog altijd druiven verbouwen voor de opkomende wijnindustrie van Cappadocia. De combinatie van lichaamsbeweging, geologische kennis en pure visuele schoonheid maakt de wandeling door de Rode Vallei voor veel bezoekers het meest memorabele onderdeel van de Zuid-tour.
Dorp Çavuşin — bevroren in de 20e eeuw
Çavuşin is een dorp dat in tweeën is gedeeld. De moderne nederzetting ligt op vlak terrein bij de hoofdweg; het oude dorp — dat u bezoekt — is een spookstad die in een afbrokkelende rotswand aan de overzijde van de vallei is uitgehouwen. Griekssprekende christenen woonden in deze in de rots uitgehouwen huizen tot de bevolkingsuitwisseling van 1923, en sindsdien lost de verlaten nederzetting langzaam weer op in het landschap.
Over de ruige paden tussen de oude huizen klimmen is een oefening in archeologische verbeelding. Deuropeningen komen uit op kamers met uitgehouwen nissen en haardplaatsen; een grote kerk met basilicaplattegrond nabij de top bevat vervaagde fresco's en een uitzicht dat verklaart waarom de oorspronkelijke bewoners juist deze rotswand kozen. Het geleidelijke verval van de nederzetting voegt iets aangrijpends toe: elk jaar bezwijken weer een paar kamers onder de zwaartekracht en vereenvoudigt de rotswand een stukje verder. Nu een bezoek brengen, nu de structuren nog leesbaar zijn, voelt als een voorrecht.
Duivenvallei — de vruchtbare rotswanden
Tussen Uçhisar en Göreme ligt de Duivenvallei (Güvercinlik Vadisi), een lange, smalle kloof waarvan de rotswanden bezaaid zijn met duizenden uitgehouwen nissen. Dit zijn duiventillen — kleine kamers die zijn ontworpen om rotsduiven aan te trekken, wier stikstofrijke uitwerpselen werden verzameld en als meststof op de boomgaarden en wijngaarden van de vallei werden gebruikt. Deze praktijk gaat minstens terug tot de Byzantijnse periode en bleef tot ver in de 20e eeuw bestaan.
De duiventillen hebben vaak witgekalkte fronten en decoratieve patronen om de vogels te lokken. Vanaf de rand van de vallei is het effect treffend: een lappendeken van geometrische vormen uitgehouwen in verder natuurlijke rots, het bewijs van een landbouwtechniek die zo elegant is dat ze geen andere energie vergde dan de dagelijkse routine van de duiven. Uw gids legt de ecologische logica van het systeem uit en laat zien hoe het de opmerkelijk productieve landbouw ondersteunde die de in grotten wonende gemeenschappen van Cappadocia eeuwenlang in stand hield.
Ondergrondse stad Kaymaklı — acht verdiepingen onder de grond
De blikvanger van de Zuid-tour is Kaymaklı, een van de diepste en meest complexe ondergrondse steden van Cappadocia. Uitgehouwen in het zachte tufsteen onder een verder onopvallend dorp, daalt Kaymaklı acht verdiepingen onder het maaiveld af en bood het naar schatting 3.500 mensen onderdak, samen met hun vee, voedselvoorraden en watervoorzieningen. Op dit moment zijn slechts vier niveaus toegankelijk voor bezoekers, maar die vier niveaus volstaan om de duizelingwekkende ambitie van het project over te brengen.
Terwijl u door de smalle tunnels afdaalt, passeert u ventilatieschachten die nog altijd lucht van de oppervlakte aanzuigen, ronde molensteendeuren die konden worden dichtgerold om hele secties af te sluiten, wijnkelders met stenen troggen om druiven te persen en gemeenschappelijke keukens met roetzwarte plafonds. De ondergrondse steden werden gebouwd als toevluchtsoorden — schuilplaatsen tijdens invallen van Arabische legers, Mongoolse ruiters of bandieten — en elk architectonisch detail weerspiegelt de twee prioriteiten: overleven en zelfvoorziening.
De tunnels zijn goed verlicht en de route is duidelijk gemarkeerd, al zijn de plafonds op sommige plekken laag. Uw gids bepaalt het tempo, zodat u de tijd hebt om de omvang te bevatten van wat mensenhanden hier bereikten met niets meer dan ijzeren beitels en vastberadenheid. Kaymaklı is, hoe je het ook bekijkt, een van de meest buitengewone staaltjes ondergrondse ingenieurskunst ter wereld.
Zonsonderganguitzichtpunt — het laatste geschenk van de dag
De Zuid-tour bewaart het puurste, mooiste moment voor het laatst. Wanneer het middaglicht dieper wordt, klimt het voertuig naar een zonsonderganguitzichtpunt met uitzicht over de valleien die u de hele dag hebt verkend. Het vulkanische tufsteen, dat onder de middagzon verbleekt en hard kan ogen, transformeert tijdens het gouden uur: de Rode Vallei maakt haar naam waar, de Duivenvallei gloeit amberkleurig en de feeënschoorstenen werpen lange schaduwen over de bodem van het bekken. Het is een meditatief einde van een dag die u van ondergrondse duisternis naar de weidst mogelijke hemel heeft gebracht.
De Zuid-tour combineren
De Zuid-tour is de natuurlijke aanvulling op de Cappadocia Rode Tour of de Cappadocia Noord-tour, die beide gericht zijn op de noordelijke valleien en hun feeënschoorstenen. Samen geven deze twee dagen u een volledig beeld van het geologische en culturele erfgoed van Cappadocia. Voor reizigers met slechts één dag is er de Cappadocia Hoogtepunten Tour die de noordelijke hoogtepunten samenbrengt in één premium programma.